JACOB HUIZINGA [ 1939 - 2026 ]
[ IN MEMORIAM ]
Wij zijn vandaag samengekomen om samen met Trijny, Rob en Mike het leven van jullie vader en
van uw man te gedenken. Namens de familie heet ik u allen welkom.
Jacob Huizinga heeft na een steeds meer afnemende gezondheid het leven moeten loslaten.
Gedicht:
Je was niet altijd een man van vele woorden,
Duidelijk herkenbaar voor hen die bij je hoorden
Een man op wie je kon bouwen,
Met een woord waarop je kon vertrouwen.
Achter je ligt een leven van werken en plicht
En juist dat bepaalde in alles jouw gezicht
Zo ben je steeds verder van ons weggegaan
Zo ben je van ons heengegaan
Dit gedicht zegt veel over Jacob. U wist het, als hij zweeg, was het goed. Maar als het misging dan
hoorde je hem wel. Die stilte en die eerlijkheid zal door jullie worden gemist.
Jacob werd op 18 augustus 1939 in Raalte geboren. Samen met zijn oudere zus leefde Jacob een
gelukkig bestaan in een warm gezin. Omdat vader bij de Noord Nederlandse Wegenbouw
Maatschappij werkte, moest het gezin Huizinga vaak verhuizen. Moeder liet vaak de verhuisdozen
ingepakt staan omdat soms na 1 week een verhuizing alweer aan de orde was. Zo heeft Jacob in
vele plaatsen gewoond. Maar van een woning was vaak geen sprake. Het gezin woonde in de meeste
gevallen in hun salonwagen. Na vele woonplekken te hebben gehad streken vader en moeder
Huizinga samen met hun kinderen, uiteindelijk neer in Oosterhoogebrug. Jacob was toen 16 jaar.
Tegenover Jacob woonde Trijny en als Jacob met de hond ging wandelen dan bleef dit voor Trijny
niet onopgemerkt. Vier jaar later kregen Jacob en Trijny verkering.
Na de UTS ging Jacob naar de Ambachtsschool. Maar Jacob moest in militaire dienst en hij zocht
naar een mogelijkheid om zo weinig mogelijk van zijn studie te moeten missen. Hij studeerde
bouwkunde. Jacob werd in Appingedam ingezet bij de luchtmacht als bewaker. Zo hoefde hij niet
langer dan nodig in militaire dienst, want een verlenging was dan niet aan de orde.
Tijdens de diensttijd schreven Jacob en Trijny elkaar liefdesbrieven. En Trijny, u vond het goed dat
ik een stukje uit één van deze brieven voorlees.
“Ze moesten een sterke jongen (mij) gebruiken om één van de grote klieren in de wasbak te gooien.
Dit in de wasbak is ons niet gelukt en toen zijn we maar wat anders gaan doen. Namelijk van
verschillende jongens de gezichten insmeren met tandpasta of groene zeep of schoenpoets. Als je
schoenpoets op je gezicht krijgt dan begint het te jeuken en dan ga je in je slaap automatisch
krabben of wrijven zodat als je ’s morgens wakker wordt je hele kop en je handen
vol schoensmeer zitten en dat krijg je er niet zo gemakkelijk af”.
Een klein inkijkje in het militaire leven. U kunt zich voorstellen dat dit hilarisch moet zijn geweest.
Na zijn dienst zijn Jacob en Trijny in 1962 verloofd. Om drie jaar later te gaan trouwen. Trijny
woonde bij haar grootouders, tegenover Jacob. En na hun trouwen trok Jacob
daarbij in. Nog steeds wonen Trijny, Rob en Mike in ditzelfde huis. Het huis waarin Rob en Mike
zijn geboren en waarin Jacob en Trijny hun herinneringen hebben gemaakt.
Jacob werd calculator bij een bouwbedrijf. Zijn eerste werkgever was Nedam in Peize en daarna
ging Jacob bij Knoop en Giezen werken. Het was een goeie werkgever en Rob en Mike, jullie wisten
te vertellen dat er onder andere Sinterklaasvieringen maar ook personeelsfeestjes georganiseerd
werden. Toch ging Jacob in Ten Post aan het werk, maar dit bleek geen goeie keuze te zijn en dit
heeft maar een blauwe maandag geduurd. Hij ging terug naar Knoop en Giezen
en hier heeft Jacob tot zijn pensioenleeftijd gewerkt.
Knoop en Giezen werd in 1973 gekocht door het bedrijf Wilma. Wilma was het grootste
woningbouwbedrijf in Nederland. Nog later werd Wilma onderdeel van BAM en daarmee verdween
de naam Wilma in Nederland. Maar bij overnames en fusies van een bedrijf horen ook
veranderingen. En uiteindelijk werd het wel minder voor de werknemers.
Jacob Huizinga stond bekend als een brompot, zo vertelden jullie mij. Zijn collega’s zeiden altijd:
“Als hij niet bromde dan was hij ziek”.
En in jullie gezin was hij een man die het wel liet merken als hij het ergens niet mee eens was of
als iets hem niet zinde. Hij flapte er soms snel wat uit en dan kon je het ermee doen. Zo vertelde u
mij, Trijny. U liep dan vaak maar even weg en dan was het ook snel weer goed. Jullie bleven er
nooit lang mee zitten. En daarnaast was Jacob was een lieve en zorgzame man.
Rob jij vertelde mij dat jullie niet snel zullen knuffelen of zeggen: ik hou van jou. Maar als er
niets gezegd werd, dan was het goed. En het gebeurde niet vaak dat het niet goed was.
Toen we bespraken wat voor vader Jacob is geweest voor jullie, vertelde jij Rob een leuke anekdote.
Want je vader wilde jou een schop onder je kont geven omdat je iets had uitgespookt. Hij schopte zo
hard dat hij zijn eigen teen brak. In het ziekenhuis vroegen ze hoe dit was gekomen en Jacob
vertelde dat hij tegen de tafelpoot had geschopt. Maar jullie wisten wel beter.
Nu moet u allen niet denken dat Jacob een slechte vader was, verre van dat. Want Rob, jij hebt aan deze gebeurtenis
alleen maar grappige herinneringen, zo vertelde je.
En Mike, jij vertelde mij dat hij een lieve vader is geweest voor jullie. Maar denk erom dat je het
gereedschap weer terug hing op zijn plek. Deze eigenschap heb jij van je vader overgenomen vertelde je.
Jacob was een man die wist van aanpakken. In de tuin werken, schuttingen of een hek zetten, hij
deed het allemaal. Hij mocht graag puzzelen en lezen. Voetbal en alles wat sport was op tv kijken,
of naar FC Groningen gaan met een seizoenkaart.
Helpen op de boerderij van een bevriende boer. Deze vriend had een ongeluk gehad en had hierdoor
een dwarslaesie opgelopen. De koeien ophalen voor het melken, kalfjes en lammetjes halen.
Jacob en jullie allemaal hebben vaak meegeholpen.
Jacob was een man van structuur en hij was netjes op zijn spullen:
- In de garage hing alles op een vaste plek
- Vakanties werden voorbereid met precieze. Alles wat mee moest werd op schrift bijgehouden
- De tijd van vertrek werd besproken en vastgelegd
Zoals jullie vertelden: de voorbereiding was goed……… maar dat betekende niet dat altijd alles
meekwam. Want naast af en toe iets kleins, gebeurde het een keer dat delen van de voortent vergeten werden,
maar goede vrienden waren niet te beroerd die even na te brengen!
De vakanties waren altijd leuk en het kamperen beviel jullie goed. Eerst met een tent. Dat werd later
een vouwwagen en nog later vierden jullie de vakanties in een caravan. De reis naar Denekamp in
Nederland werd omgeruild naar Denemarken, waar jullie jarenlang naar toe zijn gegaan.
Met jullie vieren en met de hond.
Tot Jacob ineens niet meer weg wilde. Hij zag steeds meer op tegen de lange reizen. Want met het
ouder worden nam zijn gezondheid beetje bij beetje af. Omdat Jacob hierover niet snel iets zei,
wisten jullie ook niet altijd wat er werkelijk aan de hand was. Dit maakte het niet altijd
gemakkelijk voor jullie om de situatie in te schatten. En omdat met de caravan in Nederland
blijven een oplossing was, zijn jullie nog een aantal jaren naar Schaarsbergen geweest.
Jacob was groot van stuk zoals u allen weet. Maar samen met Rob in een vliegtuigje stappen dat
vond Jacob best wel spannend. Uiteindelijk was het een prachtige ervaring en nu is dit voor jou Rob
een mooie en hele dierbare herinnering.
Rob, jij hebt samen met je vader tochten in de auto gemaakt om een aantal plaatsen te bezoeken
waar je vader samen met zijn ouders en zijn zus heeft gewoond. Jij reed en hij zat heerlijk naast je
hiervan te genieten. Ook een mooie herinnering.
[ klaslokaal oude lagere school Gorredijk ]
[ woonhuis in de oorlog Weidum ]
Maar zoals al verteld, de gezondheid van Jacob werd beetje bij beetje slechter en Jacob kreeg last van
zijn evenwicht. In het begin kon hij met een rollator nog wel wat lopen, maar dit werd steeds
moelijker en uiteindelijk belande Jacob in een rolstoel. Thuis blijven wonen werd hierdoor
onmogelijk en Jacob kreeg een plekje in Haren in de Dilgt.
Hier heeft Jacob 7 jaar gewoond. Het spreken werd lastiger en Jacob sliep steeds meer.
Jacob werd steeds meer afwezig en een goed gesprek werd moeilijker naarmate de jaren verstreken.
Langzaam maar zeker verloren jullie de man die hij voor u geweest is en de vader die hij voor jullie was.
Voor ieder die vandaag aanwezig is heeft Jacob een plek in zijn of haar leven gehad.
Ik wens u allen sterkte toe.
[ tekst: Trijny, Rob, Mike Huizinga | edit en voordracht door: Aafke Sibma | video & muziekkeuze: Rob Huizinga ]