Alles rondom luchtvaart is een grote passie van mij. Als het kan vliegen wil ik het zien en als het even kan zelf ervaren. Wat begon als dromen is inmiddels een bucket list geworden die zo goed als compleet is. 

In 2000 besloot ik, nooit eerder gevlogen, dat het tijd was voor mijn eerste vliegtrip. Ik wist niet wat ik ervan zou vinden, misschien had ik wel vliegangst. Ik zou het onderweg wel ontdekken. Om het avontuur aan te gaan, besloot ik een vriendin in Australië te bezoeken. Het werd een reis van een dag met een intercontinentale vlucht, één tussenstop, en vervolgens nog een binnenlandse vlucht.

Hoewel het een lange zit was, heb ik het zonder problemen doorstaan. Wat me het meest bijbleef, waren de gloeiende vuren in het donkere India, evenals de hitte van the hot red center van Australië, dwars door de gordijntjes heen. Goodday, mate!

"Ik ben veilig geland." Vier simpele woorden om mijn onwetende moeder gerust te stellen na een weekendje weg, terwijl ik ondertussen een tandem-parachutesprong heb gemaakt, samen met mijn vriendin die op hetzelfde moment de sprong deed. De reactie van thuis was zoiets als: "Mooi, goed van je." Geen "hoe haal je het in je hoofd", maar gewoon: "Oh, oké, en morgen weer veilig thuis."

Ik had de sprong slechts drie weken eerder geboekt. Ik vroeg mijn vriendin: "Het is tijd. Ik wil graag springen, maar dan wel samen." Het lijkt me het meest fantastisch om zo’n gevoel met iemand die dichtbij me staat te delen. Ik kan niet zeggen dat ze overdreven enthousiast was, maar in de geest van: als één lemming over de rand springt... Besloten was het: we zouden het samen doen, en dat hebben we gedaan. Al moet ik toegeven dat ik het avontuur intenser heb ervaren dan zij. Maar het is gebeurd, wow!

Mr Looping ben ik ook inmiddels. Beginnend in een viermansformatie zijn we, ik en mijn vriendin uitgewaaierd elk in één van de kisten van de Fokker Four vanaf Lelystad airport boven het Veluwemeer, waar ik mijn voormalige F16 piloot de opdracht gaf me mee te nemen in alle stunts die hij kon laten zien met het toestel. Of ik er nou misselijk van zou worden of niet (niet). Pas op de grond voelde ik een beetje misselijkheid. Maar verder niets. Het was een grandioze dag en wederom samen met iemand die dicht bij me staat, niets mooiers als een gedeelde ervaring. En met vier kisten in formatie, die kan ik toch mooi afvinken.

Ik denk dat ik door de jaren heen, wel de meeste mogelijkheden op vlieg- en zweefgebied heb gehad.